நியூயார்க் நகரில் நடைபெறவிருக்கும் மோகன் பகவத் நிகழ்வு, இப்போது ஒரு ஆன்மீக அல்லது கலாச்சார நிகழ்வு என்ற எல்லையைத் தாண்டி பேசப்படுகிறது. அது அமெரிக்காவின் மதச்சுதந்திர அரசியலிலும், இந்திய வம்சாவளியினரின் சமூக விவாதங்களிலும் இடம்பிடித்திருக்கிறது.
ஒருபுறம் அமெரிக்காவின் மதச்சுதந்திர ஆணையமான USCIRF, RSS மற்றும் இந்தியாவின் வெளிநாட்டு உளவு அமைப்பான RAW மீது இலக்கு வைத்து தடை நடவடிக்கைகளை அமெரிக்கா பரிசீலிக்க வேண்டும் என்று தனது ஆண்டு அறிக்கையில் பரிந்துரைத்துள்ளது. மறுபுறம் இந்திய அரசு அந்த அறிக்கை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆதாரங்களையும் கருத்தியல் பார்வையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று கடுமையாக நிராகரித்துள்ளது.
இது வெறும் ஒரு அறிக்கையைப் பற்றிய சண்டை அல்ல. மதச்சுதந்திரம், இந்திய அடையாளம், புலம்பெயர் அரசியல், வெளிநாட்டு விமர்சனம்இவை எல்லாம் ஒரே இடத்தில் மோதும் விவகாரம்.
வரும் 29-ஆம் தேதி நியூயார்க்கில் யுனிவர்சல் ஒன்நெஸ் என்ற பெயரில் நடக்கும் நிகழ்வில் RSS தலைவர் மோகன் பகவத் பேசவிருக்கிறார். அமைப்பின் நூற்றாண்டு காலத்தை முன்னிட்டு நடக்கும் இந்த நிகழ்வில் ரக்ஷா பந்தன், வசுதைவ குடும்பம் உலகமே ஒரு குடும்பம் போன்ற கருத்துகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.
ஆனால் அந்த மேடைக்கு முன்பாகவே, வாஷிங்டனில் இன்னொரு குரல் எழுந்திருக்கிறது.
USCIRF தனது அறிக்கையில் இந்தியாவில் மதச்சுதந்திர நிலை குறித்த கவலைகளை எழுப்பியுள்ளது. RSS மற்றும் RAW போன்ற அமைப்புகள் மீது, மதச்சுதந்திர மீறல்களுக்கு பொறுப்பு அல்லது சகிப்புத்தன்மை காட்டியதாகக் கூறி, சொத்து முடக்கம் அல்லது அமெரிக்க நுழைவுத் தடை போன்ற இலக்கு நடவடிக்கைகளை அமெரிக்கா பரிசீலிக்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்துள்ளது.
இதைக் கேட்டவுடன் சிலர் அமெரிக்கா RSS-க்கு தடை போட்டுவிட்டது என்று பேச ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். அது உண்மை இல்லை.
USCIRF என்பது தடை விதிக்கும் அமைப்பு அல்ல. அது அமெரிக்க அரசுக்கு பரிந்துரை செய்யும் அமைப்பு. அந்தப் பரிந்துரையை ஏற்கலாம்; ஏற்காமல் இருக்கலாம். அல்லது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் இருக்கலாம். எனவே இது நீதிமன்றத் தீர்ப்பும் அல்ல, நாளைக்கே அமலுக்கு வரும் தடை உத்தரவும் அல்ல. ஆனால் அதை வெறும் காகிதம் என்று தூக்கி எறிந்துவிடவும் முடியாது.
ஏனென்றால் இந்த முறை RSS பெயர் நேரடியாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவை Country of Particular Concern என்ற பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டும் என்பதையும் USCIRF மீண்டும் வலியுறுத்தியுள்ளது. ஒரு வெளிநாட்டு ஆலோசனைக் குழுவின் அறிக்கை மட்டுமே என்றாலும், அது இந்தியாவின் மதச்சுதந்திரம் பற்றிய சர்வதேசப் பார்வையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
இந்திய அரசு இதை கடுமையாக மறுத்துள்ளது.
இந்த அறிக்கை இந்தியாவின் உண்மை நிலையை திரித்துக் காட்டுவதாகவும், தேர்ந்தெடுத்த சம்பவங்களையும் கருத்தியல் சார்ந்த ஆதாரங்களையும் வைத்து ஒரு பக்கப் படம் வரைவதாகவும் வெளியுறவுத்துறை கூறியுள்ளது. அமெரிக்காவில் இந்துக் கோவில்கள் மீது நடந்த தாக்குதல்கள், இந்திய வம்சாவளியினர் எதிர்கொள்ளும் மிரட்டல்கள் மற்றும் வெறுப்பு சம்பவங்கள் பற்றியும் USCIRF அதே தீவிரத்துடன் பேசுகிறதா என்று இந்தியா கேள்வி எழுப்பியுள்ளது.
அந்தக் கேள்வியை உடனே புறக்கணிக்க முடியாது.
அமெரிக்காவில் இனவெறி இல்லை என்று சொல்ல முடியுமா துப்பாக்கிச் சம்பவங்கள் இல்லை என்று சொல்ல முடியுமா யூதர் வழிபாட்டிடங்கள், மசூதிகள், தேவாலயங்கள், இந்துக் கோவில்கள் மீது தாக்குதல்கள் இல்லை என்று சொல்ல முடியுமா.
தன் நாட்டில் இருக்கும் மத வெறுப்பு, இன வெறுப்பு, வெறுப்பு குற்றங்கள் ஆகியவற்றைச் சரியாக எதிர்கொள்ள முடியாமல் இருக்கும் நாடு, உலகின் மற்ற நாடுகளுக்கு மதச்சுதந்திரப் பாடம் எடுக்கும்போது எதிர் கேள்விகள் வருவது இயல்புதான்.
ஆனால் அதே நேரத்தில், USCIRF சொன்னது பாகுபாடானது என்று கூறிவிட்டால் இந்தியாவில் மத அடிப்படையில் நடக்கும் பிரச்சினைகள் மறைந்துவிடாது.
ஒரு மசூதி மீது தாக்குதல் நடந்தால் அது தவறு. ஒரு தேவாலயம் எரிக்கப்பட்டால் அது தவறு. ஒரு கோவில் உடைக்கப்பட்டால் அதுவும் தவறு. ஒருவரின் பெயரைப் பார்த்து, உடையைப் பார்த்து, உணவைப் பார்த்து, அவர் யாரை வணங்குகிறார் என்று பார்த்து அவரை மிரட்டினால் அதுவும் தவறு.
இதில் இந்து, முஸ்லிம், கிறிஸ்தவர் என்ற பிரிவு இருக்கக் கூடாது. சட்டம் ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டும். பாதுகாப்பும் ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டும். அந்த உறுதியை இந்தியா தனது மண்ணில் நிரூபித்துவிட்டால், வெளிநாடுகளில் இருந்து வரும் அறிக்கைகளின் சத்தம் தானாகவே குறையும்.
மோகன் பகவத் அமெரிக்கா வருவதைப் பலர் பல விதமாகப் பார்க்கிறார்கள்.
சிலருக்கு அது ஒரு கலாச்சார நிகழ்வு.
சிலருக்கு அது இந்து அடையாளத்தின் வெளிப்பாடு.
இன்னும் சிலருக்கு அது இந்துத்துவ அரசியலின் உலகளாவிய விரிவாக்கம். எந்தக் கண்ணாடி போட்டுப் பார்க்கிறோமோ, அதில் அதுதான் தெரியும்.
ஆனால் இந்த எதிர்ப்பின் ஒரு விளைவு என்னவென்றால், தடை போட வேண்டும், வரவேற்கக் கூடாது, அரசியல் மரியாதை அளிக்கக் கூடாது என்று சத்தமாகக் கூறப்படும்போது, எதிர்க்க நினைக்கும் நபருக்கே அதிக கவனம் கிடைக்கிறது.
நியூயார்க் நிகழ்வு பற்றி முன்பு அறியாத பலரும் இப்போது அதைப் பற்றி தேடுகிறார்கள். யார் நடத்துகிறார்கள் யார் பேசுகிறார்கள் என்ன கருத்து முன்வைக்கப்படுகிறது என்று சமூக வலைதளங்களிலும் ஊடகங்களிலும் விவாதம் நடக்கிறது.
எதிர்ப்பு சில நேரங்களில் எதிராளிக்கே இலவச விளம்பரமாக மாறும். அரசியலில் இது புதிதல்ல.இதில் புலம்பெயர் இந்தியர்களின் அரசியலும் உள்ளது.
அமெரிக்காவில் வாழும் இந்திய வம்சாவளியினர் இன்று வெறும் வேலைக்காகச் சென்ற சமூகமாக இல்லை. அவர்கள் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களில் இருக்கிறார்கள். பல்கலைக்கழகங்களில் இருக்கிறார்கள். ஊடகங்களில் இருக்கிறார்கள். தேர்தல் நிதியில் இருக்கிறார்கள். அமெரிக்க அரசியலிலும் செல்வாக்கு செலுத்துகிறார்கள்.
அதனால் இந்திய அடையாளத்தை யார் பேசுவது இந்து அடையாளத்தை யார் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது புலம்பெயர் இந்தியர்களின் மனதில் யாருக்கு இடம் கிடைப்பது என்ற போட்டியும் பெரியதாகிவிட்டது.
அந்தப் போட்டிக்குள் USCIRF அறிக்கையும் வந்திருக்கிறது. மோகன் பகவத் பயணமும் வந்திருக்கிறது. ஆதரவு குரலும் எதிர்ப்பு குரலும் வந்திருக்கிறது.
ஆனால் இந்தச் செய்தியை இரண்டு வரிகளில் முடித்துவிட முடியாது.
RSS நல்லது USCIRF கெட்டது என்று சொன்னாலும் உண்மை முழுமை அடையாது. USCIRF சொன்னதால் RSS குற்றவாளி என்று சொன்னாலும் உண்மை முழுமை அடையாது.
USCIRF அறிக்கை சட்டம் இல்லை. இந்திய அரசின் மறுப்பு மட்டும் பதிலும் இல்லை. மோகன் பகவத் பயணம் வெறும் ஆன்மீக நிகழ்வு மட்டுமல்ல. அதை முழுக்க வெளிநாட்டுச் சதி என்று கூறிவிடுவதும் எளிதான தப்பித்தல்.
உண்மையான கேள்வி ஒன்று தான்.
இந்தியாவில் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், எந்த பயமும் இல்லாமல் வாழ முடிகிறதா. அதற்கு நேர்மையான பதிலை இந்தியா தனது மண்ணில் உருவாக்க வேண்டும்.
அப்படி உருவாக்கினால், நியூயார்க் மேடையில் யார் பேசினாலும், வாஷிங்டனில் யார் அறிக்கை விட்டாலும், இந்தியாவின் பதில் ஒரு செய்திக் குறிப்பாக இருக்காது.
அது மக்களின் வாழ்க்கையில் தெரியும் பதிலாக இருக்கும்.
டிஸ்கி : நம் பெரும்பாலான ஊடகங்களில் பேசப்பட வேண்டிய பல முக்கியமான செய்திகள் பேசப்படாமலேயே போய்விடுகின்றன. நாட்டில் பேச வேண்டிய விஷயங்கள் நிறைய இருக்கின்றன. ஆனால் நம் ஊடகங்களுக்கு விஜய் என்ன செய்தார், திரிஷா எங்கே போனார், யார் என்ன உளறினார் என்பதற்குத்தான் அதிக நேரம் செலவிடுகின்றன. அதனால் மக்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய பல செய்திகள் வெளிச்சத்துக்கே வராமல் மூழ்கிவிடுகின்றன. அந்த மாதிரி பேசப்படாத செய்திகளைத் தேடி எடுத்து, என் பார்வையில் நேராகச் சொல்லுவதற்கான இடம்தான் இந்தத் தளம்.
வெறும் பரபரப்பு அல்லாமல், தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய தகவல்களையும் சிந்திக்க வேண்டிய விஷயங்களையும் தொடர்ந்து படிக்க விரும்புபவர்கள் மற்றும் எனது அரசியல் நையாண்டி பதிவுகளையும் கண்டு சிரிக்க இங்கே தொடரலாம்.
நன்றி.
அன்புடன்
மதுரைத்தமிழன்
#RSSinUSA #MohanBhagwat #USCIRF #IndiaUSRelations #ReligiousFreedom #DiasporaPolitics #Geopolitics #Hindutva #NewYorkEvent #UniversalOneness
ஒருபுறம் அமெரிக்காவின் மதச்சுதந்திர ஆணையமான USCIRF, RSS மற்றும் இந்தியாவின் வெளிநாட்டு உளவு அமைப்பான RAW மீது இலக்கு வைத்து தடை நடவடிக்கைகளை அமெரிக்கா பரிசீலிக்க வேண்டும் என்று தனது ஆண்டு அறிக்கையில் பரிந்துரைத்துள்ளது. மறுபுறம் இந்திய அரசு அந்த அறிக்கை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆதாரங்களையும் கருத்தியல் பார்வையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று கடுமையாக நிராகரித்துள்ளது.
இது வெறும் ஒரு அறிக்கையைப் பற்றிய சண்டை அல்ல. மதச்சுதந்திரம், இந்திய அடையாளம், புலம்பெயர் அரசியல், வெளிநாட்டு விமர்சனம்இவை எல்லாம் ஒரே இடத்தில் மோதும் விவகாரம்.
வரும் 29-ஆம் தேதி நியூயார்க்கில் யுனிவர்சல் ஒன்நெஸ் என்ற பெயரில் நடக்கும் நிகழ்வில் RSS தலைவர் மோகன் பகவத் பேசவிருக்கிறார். அமைப்பின் நூற்றாண்டு காலத்தை முன்னிட்டு நடக்கும் இந்த நிகழ்வில் ரக்ஷா பந்தன், வசுதைவ குடும்பம் உலகமே ஒரு குடும்பம் போன்ற கருத்துகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.
ஆனால் அந்த மேடைக்கு முன்பாகவே, வாஷிங்டனில் இன்னொரு குரல் எழுந்திருக்கிறது.
USCIRF தனது அறிக்கையில் இந்தியாவில் மதச்சுதந்திர நிலை குறித்த கவலைகளை எழுப்பியுள்ளது. RSS மற்றும் RAW போன்ற அமைப்புகள் மீது, மதச்சுதந்திர மீறல்களுக்கு பொறுப்பு அல்லது சகிப்புத்தன்மை காட்டியதாகக் கூறி, சொத்து முடக்கம் அல்லது அமெரிக்க நுழைவுத் தடை போன்ற இலக்கு நடவடிக்கைகளை அமெரிக்கா பரிசீலிக்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்துள்ளது.
இதைக் கேட்டவுடன் சிலர் அமெரிக்கா RSS-க்கு தடை போட்டுவிட்டது என்று பேச ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். அது உண்மை இல்லை.
USCIRF என்பது தடை விதிக்கும் அமைப்பு அல்ல. அது அமெரிக்க அரசுக்கு பரிந்துரை செய்யும் அமைப்பு. அந்தப் பரிந்துரையை ஏற்கலாம்; ஏற்காமல் இருக்கலாம். அல்லது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் இருக்கலாம். எனவே இது நீதிமன்றத் தீர்ப்பும் அல்ல, நாளைக்கே அமலுக்கு வரும் தடை உத்தரவும் அல்ல. ஆனால் அதை வெறும் காகிதம் என்று தூக்கி எறிந்துவிடவும் முடியாது.
ஏனென்றால் இந்த முறை RSS பெயர் நேரடியாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவை Country of Particular Concern என்ற பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டும் என்பதையும் USCIRF மீண்டும் வலியுறுத்தியுள்ளது. ஒரு வெளிநாட்டு ஆலோசனைக் குழுவின் அறிக்கை மட்டுமே என்றாலும், அது இந்தியாவின் மதச்சுதந்திரம் பற்றிய சர்வதேசப் பார்வையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
இந்திய அரசு இதை கடுமையாக மறுத்துள்ளது.
இந்த அறிக்கை இந்தியாவின் உண்மை நிலையை திரித்துக் காட்டுவதாகவும், தேர்ந்தெடுத்த சம்பவங்களையும் கருத்தியல் சார்ந்த ஆதாரங்களையும் வைத்து ஒரு பக்கப் படம் வரைவதாகவும் வெளியுறவுத்துறை கூறியுள்ளது. அமெரிக்காவில் இந்துக் கோவில்கள் மீது நடந்த தாக்குதல்கள், இந்திய வம்சாவளியினர் எதிர்கொள்ளும் மிரட்டல்கள் மற்றும் வெறுப்பு சம்பவங்கள் பற்றியும் USCIRF அதே தீவிரத்துடன் பேசுகிறதா என்று இந்தியா கேள்வி எழுப்பியுள்ளது.
அந்தக் கேள்வியை உடனே புறக்கணிக்க முடியாது.
அமெரிக்காவில் இனவெறி இல்லை என்று சொல்ல முடியுமா துப்பாக்கிச் சம்பவங்கள் இல்லை என்று சொல்ல முடியுமா யூதர் வழிபாட்டிடங்கள், மசூதிகள், தேவாலயங்கள், இந்துக் கோவில்கள் மீது தாக்குதல்கள் இல்லை என்று சொல்ல முடியுமா.
தன் நாட்டில் இருக்கும் மத வெறுப்பு, இன வெறுப்பு, வெறுப்பு குற்றங்கள் ஆகியவற்றைச் சரியாக எதிர்கொள்ள முடியாமல் இருக்கும் நாடு, உலகின் மற்ற நாடுகளுக்கு மதச்சுதந்திரப் பாடம் எடுக்கும்போது எதிர் கேள்விகள் வருவது இயல்புதான்.
ஆனால் அதே நேரத்தில், USCIRF சொன்னது பாகுபாடானது என்று கூறிவிட்டால் இந்தியாவில் மத அடிப்படையில் நடக்கும் பிரச்சினைகள் மறைந்துவிடாது.
ஒரு மசூதி மீது தாக்குதல் நடந்தால் அது தவறு. ஒரு தேவாலயம் எரிக்கப்பட்டால் அது தவறு. ஒரு கோவில் உடைக்கப்பட்டால் அதுவும் தவறு. ஒருவரின் பெயரைப் பார்த்து, உடையைப் பார்த்து, உணவைப் பார்த்து, அவர் யாரை வணங்குகிறார் என்று பார்த்து அவரை மிரட்டினால் அதுவும் தவறு.
இதில் இந்து, முஸ்லிம், கிறிஸ்தவர் என்ற பிரிவு இருக்கக் கூடாது. சட்டம் ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டும். பாதுகாப்பும் ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டும். அந்த உறுதியை இந்தியா தனது மண்ணில் நிரூபித்துவிட்டால், வெளிநாடுகளில் இருந்து வரும் அறிக்கைகளின் சத்தம் தானாகவே குறையும்.
மோகன் பகவத் அமெரிக்கா வருவதைப் பலர் பல விதமாகப் பார்க்கிறார்கள்.
சிலருக்கு அது ஒரு கலாச்சார நிகழ்வு.
சிலருக்கு அது இந்து அடையாளத்தின் வெளிப்பாடு.
இன்னும் சிலருக்கு அது இந்துத்துவ அரசியலின் உலகளாவிய விரிவாக்கம். எந்தக் கண்ணாடி போட்டுப் பார்க்கிறோமோ, அதில் அதுதான் தெரியும்.
ஆனால் இந்த எதிர்ப்பின் ஒரு விளைவு என்னவென்றால், தடை போட வேண்டும், வரவேற்கக் கூடாது, அரசியல் மரியாதை அளிக்கக் கூடாது என்று சத்தமாகக் கூறப்படும்போது, எதிர்க்க நினைக்கும் நபருக்கே அதிக கவனம் கிடைக்கிறது.
நியூயார்க் நிகழ்வு பற்றி முன்பு அறியாத பலரும் இப்போது அதைப் பற்றி தேடுகிறார்கள். யார் நடத்துகிறார்கள் யார் பேசுகிறார்கள் என்ன கருத்து முன்வைக்கப்படுகிறது என்று சமூக வலைதளங்களிலும் ஊடகங்களிலும் விவாதம் நடக்கிறது.
எதிர்ப்பு சில நேரங்களில் எதிராளிக்கே இலவச விளம்பரமாக மாறும். அரசியலில் இது புதிதல்ல.இதில் புலம்பெயர் இந்தியர்களின் அரசியலும் உள்ளது.
அமெரிக்காவில் வாழும் இந்திய வம்சாவளியினர் இன்று வெறும் வேலைக்காகச் சென்ற சமூகமாக இல்லை. அவர்கள் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களில் இருக்கிறார்கள். பல்கலைக்கழகங்களில் இருக்கிறார்கள். ஊடகங்களில் இருக்கிறார்கள். தேர்தல் நிதியில் இருக்கிறார்கள். அமெரிக்க அரசியலிலும் செல்வாக்கு செலுத்துகிறார்கள்.
அதனால் இந்திய அடையாளத்தை யார் பேசுவது இந்து அடையாளத்தை யார் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது புலம்பெயர் இந்தியர்களின் மனதில் யாருக்கு இடம் கிடைப்பது என்ற போட்டியும் பெரியதாகிவிட்டது.
அந்தப் போட்டிக்குள் USCIRF அறிக்கையும் வந்திருக்கிறது. மோகன் பகவத் பயணமும் வந்திருக்கிறது. ஆதரவு குரலும் எதிர்ப்பு குரலும் வந்திருக்கிறது.
ஆனால் இந்தச் செய்தியை இரண்டு வரிகளில் முடித்துவிட முடியாது.
RSS நல்லது USCIRF கெட்டது என்று சொன்னாலும் உண்மை முழுமை அடையாது. USCIRF சொன்னதால் RSS குற்றவாளி என்று சொன்னாலும் உண்மை முழுமை அடையாது.
USCIRF அறிக்கை சட்டம் இல்லை. இந்திய அரசின் மறுப்பு மட்டும் பதிலும் இல்லை. மோகன் பகவத் பயணம் வெறும் ஆன்மீக நிகழ்வு மட்டுமல்ல. அதை முழுக்க வெளிநாட்டுச் சதி என்று கூறிவிடுவதும் எளிதான தப்பித்தல்.
உண்மையான கேள்வி ஒன்று தான்.
இந்தியாவில் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், எந்த பயமும் இல்லாமல் வாழ முடிகிறதா. அதற்கு நேர்மையான பதிலை இந்தியா தனது மண்ணில் உருவாக்க வேண்டும்.
அப்படி உருவாக்கினால், நியூயார்க் மேடையில் யார் பேசினாலும், வாஷிங்டனில் யார் அறிக்கை விட்டாலும், இந்தியாவின் பதில் ஒரு செய்திக் குறிப்பாக இருக்காது.
அது மக்களின் வாழ்க்கையில் தெரியும் பதிலாக இருக்கும்.
டிஸ்கி : நம் பெரும்பாலான ஊடகங்களில் பேசப்பட வேண்டிய பல முக்கியமான செய்திகள் பேசப்படாமலேயே போய்விடுகின்றன. நாட்டில் பேச வேண்டிய விஷயங்கள் நிறைய இருக்கின்றன. ஆனால் நம் ஊடகங்களுக்கு விஜய் என்ன செய்தார், திரிஷா எங்கே போனார், யார் என்ன உளறினார் என்பதற்குத்தான் அதிக நேரம் செலவிடுகின்றன. அதனால் மக்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய பல செய்திகள் வெளிச்சத்துக்கே வராமல் மூழ்கிவிடுகின்றன. அந்த மாதிரி பேசப்படாத செய்திகளைத் தேடி எடுத்து, என் பார்வையில் நேராகச் சொல்லுவதற்கான இடம்தான் இந்தத் தளம்.
வெறும் பரபரப்பு அல்லாமல், தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய தகவல்களையும் சிந்திக்க வேண்டிய விஷயங்களையும் தொடர்ந்து படிக்க விரும்புபவர்கள் மற்றும் எனது அரசியல் நையாண்டி பதிவுகளையும் கண்டு சிரிக்க இங்கே தொடரலாம்.
நன்றி.
அன்புடன்
மதுரைத்தமிழன்
#RSSinUSA #MohanBhagwat #USCIRF #IndiaUSRelations #ReligiousFreedom #DiasporaPolitics #Geopolitics #Hindutva #NewYorkEvent #UniversalOneness

0 comments:
Post a Comment
நான் அறிவு ஜீவி அல்ல ஒரு சாதாரணமான் மனிதன் தான்.இங்கு நான் பதியும் பதிவுகளில் உள்ள கருத்துகள் "மிகவும் சரி"யென்று சொல்லமாட்டேன் அது அன்றைய மனநிலையில் என் மனதில் எழும் கருத்துகளே...அதனால் உங்களது மனசுலபட்ட மாற்று கருத்துகளை தாராளமாக பகிரலாம். ஆனால் தேவையற்ற, வரம்புமீரிய, அநாகரிகமான வார்த்தைகளாலும் பதிவிற்கு சம்பந்தமில்லாமல் கருத்துக்கள் சொல்லப்பட்டால் எந்த வித பதில் விளக்கமின்றி அந்த கருத்து டெலீட் செய்யப்படும்.