பறிக்கப்பட்ட கூந்தல்... கருகிய வசந்தம்! ஈரான் முதல் இந்தியா வரை மதவாதம் சொல்லும் எச்சரிக்கை!
1930 முதல் மஹ்சா அமினி வரை -மதம் எனும் பெயரால் ஒரு பாலினத்தின் ஆன்மாவையே சிறைபிடித்த ஈரானின் துயர வரலாறு!
ஈரான்... இன்று உலக வரைபடத்தில் இந்தத் தேசத்தின் பெயர் கண்ணீரால் எழுதப்பட்டு வருகிறது. ஒரு காலத்தில் 'மத்திய கிழக்கின் பாரிஸ்' என்று கொண்டாடப்பட்ட தேசம், இன்று தன் சொந்த மகள்களின் சிரிப்பொலியைச் சட்டவிரோதமாக்கி வைத்திருக்கிறது. ஒரு துண்டுத் துணிக்காக (ஹிஜாப்) தன் பிள்ளைகளின் உயிரைக் குடித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு தேசத்தின் சிதைந்த வரலாற்றைப் புரட்டுவோம்.
1930-களில் ரேசா ஷா மன்னரின் காலம். நவீனமயமாக்கல் என்ற பெயரில் "காஷ்ஃப்-ஏ ஹிஜாப்" (Kashf‑e hijab) என்ற உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது. காவல்துறை வீதிகளில் நின்றுகொண்டு பெண்களின் ஹிஜாப்களைப் பலவந்தமாகப் பிய்த்து எறிந்தது. அன்று, வீட்டை விட்டு வெளியே வர அஞ்சிய பல ஏழை மற்றும் நடுத்தரப் பெண்களுக்கு அது ஒரு வன்முறையாகவே இருந்தது.
அப்போது அழுத அதே பெண்களின் பேத்திகள், இன்று அதே துணிக்காகத் தங்களின் உயிரைக் கொடுத்துக்கொண்டிருப்பதுதான் காலத்தின் கோர நகைச்சுவை.
ஷா முகமது ரேசா பஹ்லவியின் ஆட்சியில் ஈரான் நவீனத்துவத்தின் உச்சத்தைத் தொட்டது. தெஹ்ரான் பல்கலைக்கழக வாசலில் மினி ஸ்கர்ட் அணிந்த மாணவிகள் புத்தகங்களுடன் சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அன்று ஆடை என்பது ஒரு பெண்ணின் தெரிவாக இருந்தது. பெண்கள் விண்வெளி வீரர்களாக, நீதிபதிகளாக, அமைச்சர்களாக வலம் வந்தனர்.
ஆனால், அந்த வசந்தம் ஒரு கறுப்புப் புரட்சியால் கருகப்போவதை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. அந்தத் தலைமுறைப் பெண்களின் புகைப்படங்களைப் பார்க்கும்போது, இன்று அவர்கள் அனுபவிக்கும் நரகம் நம் நெஞ்சைப் பிசையும்.
1979-ல் அயத்துல்லா கோமேனி தலைமையில் நடந்த புரட்சி, மன்னராட்சியை வீழ்த்தியது. ஆனால், சுதந்திரம் வரும் என்று வீதிக்கு வந்த பெண்கள் அதிர்ச்சியில் உறைந்தனர். 1983-ல் ஹிஜாப் சட்டப்பூர்வமாகக் கட்டாயமாக்கப்பட்டது.
"லிப்ஸ்டிக் அணிந்திருக்கிறாள்" என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, மதக் காவலர்கள் ஒரு பெண்ணின் உதடுகளைப் பிளேடால் கீறிய சம்பவங்கள் அன்று அரங்கேறின. ஒரு பெண்ணின் சிரிப்பு, அவளுடைய கூந்தல், அவளுடைய ஆசை என அனைத்தும் 'பாவங்களாக' மாற்றப்பட்டன.
ஈவின் (Evin) சிறையின் இருண்ட அறையிலிருந்து கசிந்த ஒரு கடிதம் நம் இதயத்தை உலுக்குகிறது
அம்மா, அவர்கள் என் கூந்தலைப் பற்றி இழுத்தபோது நான் அழவில்லை. என் உடல் சிதைக்கப்பட்டபோதும் நான் மௌனமாக இருந்தேன். ஆனால், என் தங்கை மீண்டும் இந்த நரகத்தைப் பார்க்கக் கூடாது என்பதற்காகவே நான் இன்னும் மூச்சுவிட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்.
செப்டம்பர் 2022. அந்த 22 வயது மலர், 'சரியான ஹிஜாப் இல்லை' என்ற ஒற்றைக் காரணத்திற்காகக் கசக்கி எறியப்பட்டது. மஹ்சா அமினி - அவள் இறந்தபோது ஈரான் அழவில்லை; எரிமலையாக வெடித்தது.
வீதியில் இறங்கிய பெண்கள் தங்கள் கூந்தலைத் தாங்களே கத்தரித்தனர்; கட்டாய ஹிஜாப்களை நெருப்பிலிட்டனர். 500-க்கும் மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டனர், 20,000 பேர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். போராட்டத்தின் போது காவல்துறையின் குண்டு பாய்ந்து தனது ஒரு கண்ணின் பார்வையை இழந்த 24 வயது கஜல் ரஞ்ச்கேஷ் சொன்ன வார்த்தைகள் நம் மனசாட்சியைத் தட்டும்.
"அவர்கள் என் கண்ணைச் சுட்டார்கள். ஆனால் மீதமுள்ள ஒரு கண்ணால் என் தேசம் மாறப்போவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன். ஒவ்வொரு முறையும் கண்ணாடியைப் பார்க்கும்போது, என் வடு எனக்குச் சொல்வது ஒன்றே ஒன்றுதான்: 'நீ அடிமையாக இருக்கப் பிறந்தவள் அல்ல'."
ஒருவேளை அமெரிக்கா போன்ற நாடுகள் உள்ளே புகுந்து ஆட்சி மாற்றம் கொண்டு வந்தால் தீர்வு கிடைக்குமா? வரலாறு நம்மை எச்சரிக்கிறது. 20 ஆண்டு கால அமெரிக்கப் பாதுகாப்பிற்குப் பின், ஆப்கானிஸ்தான் இன்று மீண்டும் தாலிபான்களின் இருட்டுக்குள் தள்ளப்பட்டுள்ளது.
ஈரான் பெண்கள் விரும்புவது ஒரு போர் அல்ல; தங்கள் மண்ணிலிருந்து எழும் உண்மையான ஜனநாயகம். வெளிநாட்டுத் தலையீடு ஒரு உள்நாட்டுப் போரை உருவாக்கி, பெண்களை மீண்டும் அகதிகளாக்கும் அபாயம் அதிகம். அவர்களின் போராட்டம் 'உள்ளிருந்து' எழ வேண்டிய ஒன்று.
ஈரானின் எதிர்காலம் என்பது ஒரு கறுப்புத் துணியிலோ அல்லது அமெரிக்கப் போர்க்கப்பல்களிலோ இல்லை. அது தெஹ்ரான் வீதிகளில் பயமின்றிச் சிரிக்கும் ஒரு பெண்ணின் புன்னகையில்தான் இருக்கிறது. இத்தனை அடக்குமுறைகளுக்குப் பிறகும், இன்றும் ஹிஜாப் இன்றி வீதியில் நடக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் ஒரு புரட்சியாளர்தான்.
ஒரு நாள், மஹ்சா அமினியின் கல்லறையில் பூக்கள் பூக்கும் போது, அந்தத் தேசத்தின் மகள்கள் தங்கள் கூந்தலை விரித்துப் போட்டுக்கொண்டு விடுதலையின் பாடலைப் பாடுவார்கள். அதுவரை அந்தப் பாரசீகப் பேரிளம் பெண்களின் கண்ணீர், இந்த உலகத்தின் தூக்கத்தைக் கலைத்துக்கொண்டே இருக்கும்!
இந்த வரலாற்றைப் படிக்கும்போது உங்கள் கண்கள் கலங்கினால், அதுதான் அந்தப் பெண்கள் நிகழ்த்திய புரட்சியின் வெற்றி.
எச்சரிக்கை:
ஈரானின் இந்த ரத்த வரலாறு இன்று நமக்கும் ஒரு பாடத்தைச் சொல்கிறது. இந்தியாவில் இன்று RSS மற்றும் சில தீவிர அமைப்புகள் இந்தியாவை ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடாகப் பார்க்காமல், 'ஹிந்துஸ்தான்' என்ற மதவாத நாடாக மாற்றத் துடிக்கின்றன. 'சனாதன தர்மம்' என்ற பெயரில் பழமைவாதக் கொள்கைகளை முன்னிறுத்துவது, ஈரானில் 1979-ல் நடந்த அதே 'மதவாதப் புரட்சியின்' சாயலைக் கொண்டுள்ளது.
ஈரானில் 'இஸ்லாமியச் சட்டம்' எப்படிப் பெண்களின் சுதந்திரத்தை ஒரு கறுப்புத் துணிக்குள் அடைத்ததோ, அதேபோல சனாதன தர்மத்தின் பெயரால் பெண்களை 'மனுதர்மம்' போன்ற பழமைவாதக் கட்டமைப்புக்குள் முடக்க முற்படுவது ஆபத்தானது.
RSS மற்றும் பெண்கள்: RSS-ன் மகளிர் பிரிவான 'ராஷ்ட்ர சேவிகா சமிதி' (Rashtra Sevika Samiti) பெண்களுக்குத் தற்காப்புக் கலைகளைக் கற்பித்தாலும், அது அடிப்படையில் "ஆணுக்கு அடங்கிய 'ஆதர்ச' பெண்" என்ற கருத்தாக்கத்தையே வலியுறுத்துகிறது. இது நவீன சுதந்திரப் பெண்களின் அடையாளத்தைச் சிதைக்கக்கூடும்.
வரலாற்று உண்மை: ஒரு நாடு மதத்தின் அடிப்படையில் ஆளப்படும்போது, முதலில் பலியிடப்படுவது பெண்களின் சுதந்திரம்தான். கல்வி, ஆடை, மற்றும் முடிவெடுக்கும் உரிமை ஆகியவை 'மதக் கோட்பாடுகளின்' பெயரால் பறிக்கப்படும்.
ஈரானியப் பெண்களின் கண்ணீர் நமக்குச் சொல்வது ஒன்றே ஒன்றுதான் - மதம் என்பது ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட நம்பிக்கையாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அது அரசாங்கத்தின் சட்டமாக மாறினால், அது பெண்களின் சிறகுகளை ஒடிக்கும் கூண்டாகவே மாறும். இந்தியப் பெண்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தை இழக்காமல் இருக்க, ஜனநாயகமும் மதச்சார்பின்மையுமே நமக்கிருக்கும் ஒரே கேடயம்.
அன்புடன்
மதுரைத்தமிழன்
படிக்காதவர்கள்
படிக்க எனது முந்தைய பதிவுகளின் சிறு லிஸ்ட்
குருவுக்கே ‘தண்ணி காட்டும்’ சிஷ்யை! மணிரத்னம் ‘கிளாசிக்’... சுதா ‘மாஸ்’...
கோலிவுட்டின் புதிய ‘கமர்ஷியல் சுல்தான்’
குருவின் நிழலிலிருந்து நிஜத்திற்கு: மணிரத்னம்
எனும் ‘கிளாசிக்’ சாம்ராஜ்யத்தை முந்துகிறாரா சுதா கொங்கரா?
https://avargal-unmaigal.blogspot.com/2026/01/is-sudha-kongara-surpassing-mani.html
பராசக்தி
(2026): ஒரு திரைக்காவியமா? அல்லது திமுகவின் தேர்தல் அஸ்திரமா?
- ஒரு முழுமையான அரசியல்
ஆய்வு
https://avargal-unmaigal.blogspot.com/2026/01/2026-parasakthi-2026-cinematic.html
இது வெறும் சினிமா விமர்சனம் அல்ல; அதையும் தாண்டிய கள யதார்த்தம்
"சமூகத்தின்
பிம்பங்கள்:
பதிப்பகம் முதல் அரசியல் வரை - ஒரு சாமானியனின் பார்வை!
https://avargal-unmaigal.blogspot.com/2026/01/images-of-society-from-publishing-to.html
எனது பார்வையில் தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் (TVK) - பலம் மற்றும் பலவீனங்கள்
கோட்டையை நோக்கி
'தளபதி': TVK-வின் வியூகம் வெல்லுமா?
https://avargal-unmaigal.blogspot.com/2026/01/tvk.html
திருப்பூர் டூ நியூயார்க்: ஃபேஷன் உலகின் 'மூளை'யாக மாறும் AI!
ஆடை வடிவமைப்பில் அரங்கேறும் டிஜிட்டல் புரட்சி - ஒரு சிறப்புப் பார்வை! https://avargal-unmaigal.blogspot.com/2026/01/ai-tirupur-textile-ai-revolution.html



0 comments:
Post a Comment
நான் அறிவு ஜீவி அல்ல ஒரு சாதாரணமான் மனிதன் தான்.இங்கு நான் பதியும் பதிவுகளில் உள்ள கருத்துகள் "மிகவும் சரி"யென்று சொல்லமாட்டேன் அது அன்றைய மனநிலையில் என் மனதில் எழும் கருத்துகளே...அதனால் உங்களது மனசுலபட்ட மாற்று கருத்துகளை தாராளமாக பகிரலாம். ஆனால் தேவையற்ற, வரம்புமீரிய, அநாகரிகமான வார்த்தைகளாலும் பதிவிற்கு சம்பந்தமில்லாமல் கருத்துக்கள் சொல்லப்பட்டால் எந்த வித பதில் விளக்கமின்றி அந்த கருத்து டெலீட் செய்யப்படும்.