கிரீன்லாந் பனிக்கடியில் ஒளிந்திருக்கும் காலன்: அமெரிக்காவின் 60 ஆண்டுகால அணு ஆயுத ரகசியத்தை உடைத்த நாசா! (The Hidden Killer Under Greenland Ice: NASA Breaks US 60-Year Nuclear Secret!)
பூமிக்கு அடியில் ஒரு அணுகுண்டு... கிரீன்லாந்தில் அமெரிக்கா செய்த அதிரவைக்கும் காரியம்! நாசா வெளியிட்ட பகீர் ரிப்போர்ட்!"
கிரீன்லாந்தின் அந்தப் பரந்த பனிப் பாலைவனம், பார்ப்பதற்கு அமைதியாகத் தெரிந்தாலும் அதன் ஆழத்தில் ஒரு பேராபத்து ஒளிந்து கொண்டிருக்கும் என்று எவருமே நினைத்திருக்கவில்லை. 2024 ஏப்ரல் மாதம், நாசாவின் அதிநவீன UAVSAR எனும் ரேடார் கருவி பொருத்தப்பட்ட விமானம் ஆகாயத்தில் வட்டமடித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அதன் திரையில் தெரிந்த அந்த உருவம் விஞ்ஞானிகளின் ரத்தத்தையே உறைய வைத்தது. பனியின் தடிமனை அளவிட ஏவப்பட்ட அந்த ரேடார் கதிர்கள், சுமார் நூறு அடி ஆழத்தில் மனிதர்களால் செதுக்கப்பட்ட ஒரு பிரம்மாண்ட நகரத்தை அப்படியே தத்ரூபமாகப் படம் பிடித்துக் காட்டின. அறுபது ஆண்டுகளாகப் பனி மூடி மறைத்திருந்த அந்த அமெரிக்காவின் அணு ஆயுத ரகசியம், 'கேம்ப் செஞ்சுரி' என்ற பெயரில் மீண்டும் உலகிற்குத் தெரிய வந்த தருணம் அது.
பனிப்போர் உச்சத்தில் இருந்த 1959-ம் ஆண்டு, 'புராஜெக்ட் ஐஸ்வார்ம்' என்ற குறியீட்டுப் பெயரில் ஒரு மாபெரும் ராணுவக் கோட்டையையே பனிக்கடியில் அமெரிக்கா உருவாக்கியது. வெளியே காட்டும் முகமாக இது ஒரு அறிவியல் ஆராய்ச்சி மையம் என்று சொல்லப்பட்டாலும், உள்ளே 600 'மினட்மேன்' வகை அணு ஆயுத ஏவுகணைகளை மறைத்து வைத்து, எதிரி நாடான ரஷ்யாவால் கண்டுபிடிக்க முடியாதவாறு அந்தப் பனிப்பாறைகளுக்கு உள்ளேயே நகர்த்திக் கொண்டே இருப்பதே அதன் உண்மையான நோக்கமாக இருந்தது. மூன்று கிலோமீட்டர் நீளத்திற்குப் பரவிக் கிடந்த 21 சுரங்கப் பாதைகள், 200 வீரர்கள் தங்குவதற்கான மாடுலர் வகை அறைகள், ஒரு மருத்துவமனை, திரையரங்கம், மற்றும் ஒரு ரயில்வே பாதை என அது ஒரு நவீன உலகமாகவே இயங்கியது.
இந்த நகரத்தின் இதயத் துடிப்பாக 'PM-2A' என்ற உலகின் முதல் பாகங்களாகப் பிரிக்கக்கூடிய அணு உலை செயல்பட்டது. பாகங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு கிரீன்லாந்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்ட இந்த அணு உலை, அந்த நகரத்திற்குத் தேவையான மின்சாரத்தையும் வெப்பத்தையும் வழங்கியது. ஆனால், பனி என்பது ஒரு திடமான பாறை அல்ல, அது நகர்ந்து கொண்டே இருக்கும் ஒரு திரவம் போன்றது என்பதை அவர்கள் உணரத் தொடங்கினர். பனியின் அழுத்தம் தாளாமல் சுரங்கப் பாதைகள் மெல்ல மெல்ல நசுங்கத் தொடங்கியதால், 1967-ம் ஆண்டு அமெரிக்க ராணுவம் அந்தத் தளத்தைக் கைவிட்டது. உயிருக்கு ஆபத்தான அணு எரிபொருள் மற்றும் அணு உலையின் முக்கிய பாகங்களை மட்டும் அகற்றிய அவர்கள், சுமார் இரண்டு லட்சம் லிட்டர் டீசல், 2.4 கோடி லிட்டர் கழிவுநீர் மற்றும் புற்றுநோயை உண்டாக்கும் PCB ரசாயனங்கள் கலந்த கதிரியக்கக் கழிவுகளை அங்கேயே விட்டுச் சென்றனர்.
அக்காலகட்டத்தில், பனிப்பொழிவு அதிகமாக இருப்பதால் இந்தக் கழிவுகள் மீண்டும் மீண்டும் பனியால் மூடப்பட்டு பாதுகாப்பாகப் புதைந்து கிடக்கும் என்று அவர்கள் தவறாகக் கணக்குப் போட்டனர். ஆனால், இன்று புவி வெப்பமடைதல் எனும் அரக்கன் கிரீன்லாந்தின் பனிப்பாறைகளை வேகமாக உருக்கி வருகிறான். நாசா வெளியிட்டுள்ள தற்போதைய ஆய்வுகள், 2090-ம் ஆண்டுக்குள் அங்குள்ள பனிக்கட்டிகள் உருகி, இந்த நச்சுக்கழிவுகள் நேரடியாக வளைகுடா கடலில் கலந்துவிடும் என்று எச்சரிக்கின்றன. இது கடல்வாழ் உயிரினங்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் ஒரு 'சுற்றுச்சூழல் வெடிகுண்டாக' மாறியுள்ளது.
கிரீன்லாந்தின் பனிக்கடியில் புதைந்துள்ள அந்த நச்சுக்கழிவுகள் இன்று ஒரு வெறும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினையாக மட்டும் இல்லாமல், அமெரிக்கா, டென்மார்க் மற்றும் கிரீன்லாந்து ஆகிய மூன்று நாடுகளுக்கு இடையே ஒரு பெரும் சர்வதேச மோதலாகவே வெடித்துள்ளது. 'கேம்ப் செஞ்சுரி' தளத்தை அமைக்கும்போது அமெரிக்காவுக்கும் டென்மார்க்குக்கும் இடையே போடப்பட்ட 1951-ம் ஆண்டு பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தில், "பயன்பாடு முடிந்ததும் தளத்தை அப்படியே விட்டுவிடலாம்" என்ற ஒரு மேலோட்டமான வாசகம் இருந்தது. ஆனால், அந்தப் பனி என்றென்றும் உறைந்தே இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் எழுதப்பட்ட அந்த ஒரு வரி, இன்று கோடிக்கணக்கான லிட்டர் கதிரியக்கக் கழிவுகளுக்கு யார் பொறுப்பேற்பது என்ற சட்டப் போராட்டத்திற்கு வித்திட்டுள்ளது.
2016-ல் ஜியோபிசிகல் ரிசர்ச் லெட்டர்ஸ் (Geophysical Research Letters) இதழில் வெளியான அந்த அதிர்ச்சியூட்டும் ஆய்வு முடிவுகளுக்குப் பிறகு, கிரீன்லாந்து அரசு தனது நிலைப்பாட்டைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. "எங்கள் நிலத்தில் நீங்கள் புதைத்துச் சென்ற விஷத்தை நீங்களே வந்து அப்புறப்படுத்த வேண்டும்" என்பதுதான் அவர்களின் நேரடி வாதம். ஆனால், அமெரிக்காவோ அந்த அணு உலையை ஏற்கனவே அகற்றிவிட்டதாகவும், எஞ்சியிருக்கும் கழிவுகள் ஆபத்தற்றவை என்றும் மழுப்பி வருகிறது. இதனால் கோபமடைந்த கிரீன்லாந்து, 2017-ல் இந்தப் பிரச்சினையை ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கவனத்திற்குக் கொண்டு சென்றதுடன், பனியின் உருகுதலைக் கண்காணிக்க 'கேம்ப் செஞ்சுரி காலநிலை கண்காணிப்புத் திட்டத்தை' (Camp Century Climate Monitoring Programme) அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கியது.
சட்டப்பூர்வமாகப் பார்த்தால், சர்வதேசச் சட்டங்களின்படி ஒரு நாடு மற்றொரு நாட்டின் நிலத்தில் நச்சுக்கழிவுகளை விட்டுச் சென்றால், அதைச் சுத்தப்படுத்த வேண்டிய கடமை அந்தக் கழிவை உருவாக்கிய நாட்டையே சேரும். இதற்காக டென்மார்க் அரசு ஒரு புதிய சட்ட நிபுணர் குழுவை அமைத்து, 1951-ம் ஆண்டு ஒப்பந்தத்தைச் சர்வதேச விதிகளுக்கு ஏற்ப மறுஆய்வு செய்து வருகிறது. குறிப்பாக, புற்றுநோயை உண்டாக்கும் PCB ரசாயனங்கள் மற்றும் எஞ்சியிருக்கும் கதிரியக்கத் துகள்கள் அட்லாண்டிக் கடல் நீரில் கலந்தால், அது உலகளாவிய மீன்பிடித் தொழிலைப் பாதிக்கும் என்பதால், இது ஒரு தனிப்பட்ட நாட்டுப் பிரச்சினை அல்ல, இது ஒரு உலகளாவிய சுற்றுச்சூழல் அச்சுறுத்தல் என்று வாதிடப்படுகிறது.
60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அணுசக்தியின் மோகத்தில் அமெரிக்க ராணுவம் செய்த அந்த ஒரு சிறிய தவறான கணிப்பு, இன்று பெரும் பொருட்செலவிலும் ராஜதந்திரச் சிக்கலிலும் வந்து நிற்கிறது. ஒருபுறம் பழைய கழிவுகளை அகற்றப் பில்லியன் கணக்கான டாலர்கள் தேவைப்படும் நிலையில், அதை சற்றும் பொருட்படுத்தாமல் அமெரிக்கா இன்னொரு 'புராஜெக்ட்டில்" களம் இறங்கி இருக்கிறது இது உலகின் பல நாடுகளையும் யோசிக்க வைத்து இருக்கிறது. இந்த திட்டம் ஏதில் கொண்டு போய் முடியுமோ என்பதான் அவர்களின் கேள்வியாக இருக்கிறது இந்த புதிய திட்டத்தை பற்றி அடுத்த பதிவில் காண்போம்
மனிதன் இயற்கையின் விதியைத் தன் தேவைக்காக மாற்ற முயலும்போது, இயற்கை அதற்குப் பதில் சொல்லும் விதம் எப்போதும் பயங்கரமானதாகவே இருக்கும் என்பதற்கு இந்தக் 'கேம்ப் செஞ்சுரி' ஒரு கசப்பான வரலாறு.
பனிப்போர் உச்சத்தில் இருந்த 1959-ம் ஆண்டு, 'புராஜெக்ட் ஐஸ்வார்ம்' என்ற குறியீட்டுப் பெயரில் ஒரு மாபெரும் ராணுவக் கோட்டையையே பனிக்கடியில் அமெரிக்கா உருவாக்கியது. வெளியே காட்டும் முகமாக இது ஒரு அறிவியல் ஆராய்ச்சி மையம் என்று சொல்லப்பட்டாலும், உள்ளே 600 'மினட்மேன்' வகை அணு ஆயுத ஏவுகணைகளை மறைத்து வைத்து, எதிரி நாடான ரஷ்யாவால் கண்டுபிடிக்க முடியாதவாறு அந்தப் பனிப்பாறைகளுக்கு உள்ளேயே நகர்த்திக் கொண்டே இருப்பதே அதன் உண்மையான நோக்கமாக இருந்தது. மூன்று கிலோமீட்டர் நீளத்திற்குப் பரவிக் கிடந்த 21 சுரங்கப் பாதைகள், 200 வீரர்கள் தங்குவதற்கான மாடுலர் வகை அறைகள், ஒரு மருத்துவமனை, திரையரங்கம், மற்றும் ஒரு ரயில்வே பாதை என அது ஒரு நவீன உலகமாகவே இயங்கியது.
இந்த நகரத்தின் இதயத் துடிப்பாக 'PM-2A' என்ற உலகின் முதல் பாகங்களாகப் பிரிக்கக்கூடிய அணு உலை செயல்பட்டது. பாகங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு கிரீன்லாந்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்ட இந்த அணு உலை, அந்த நகரத்திற்குத் தேவையான மின்சாரத்தையும் வெப்பத்தையும் வழங்கியது. ஆனால், பனி என்பது ஒரு திடமான பாறை அல்ல, அது நகர்ந்து கொண்டே இருக்கும் ஒரு திரவம் போன்றது என்பதை அவர்கள் உணரத் தொடங்கினர். பனியின் அழுத்தம் தாளாமல் சுரங்கப் பாதைகள் மெல்ல மெல்ல நசுங்கத் தொடங்கியதால், 1967-ம் ஆண்டு அமெரிக்க ராணுவம் அந்தத் தளத்தைக் கைவிட்டது. உயிருக்கு ஆபத்தான அணு எரிபொருள் மற்றும் அணு உலையின் முக்கிய பாகங்களை மட்டும் அகற்றிய அவர்கள், சுமார் இரண்டு லட்சம் லிட்டர் டீசல், 2.4 கோடி லிட்டர் கழிவுநீர் மற்றும் புற்றுநோயை உண்டாக்கும் PCB ரசாயனங்கள் கலந்த கதிரியக்கக் கழிவுகளை அங்கேயே விட்டுச் சென்றனர்.
அக்காலகட்டத்தில், பனிப்பொழிவு அதிகமாக இருப்பதால் இந்தக் கழிவுகள் மீண்டும் மீண்டும் பனியால் மூடப்பட்டு பாதுகாப்பாகப் புதைந்து கிடக்கும் என்று அவர்கள் தவறாகக் கணக்குப் போட்டனர். ஆனால், இன்று புவி வெப்பமடைதல் எனும் அரக்கன் கிரீன்லாந்தின் பனிப்பாறைகளை வேகமாக உருக்கி வருகிறான். நாசா வெளியிட்டுள்ள தற்போதைய ஆய்வுகள், 2090-ம் ஆண்டுக்குள் அங்குள்ள பனிக்கட்டிகள் உருகி, இந்த நச்சுக்கழிவுகள் நேரடியாக வளைகுடா கடலில் கலந்துவிடும் என்று எச்சரிக்கின்றன. இது கடல்வாழ் உயிரினங்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் ஒரு 'சுற்றுச்சூழல் வெடிகுண்டாக' மாறியுள்ளது.
கிரீன்லாந்தின் பனிக்கடியில் புதைந்துள்ள அந்த நச்சுக்கழிவுகள் இன்று ஒரு வெறும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினையாக மட்டும் இல்லாமல், அமெரிக்கா, டென்மார்க் மற்றும் கிரீன்லாந்து ஆகிய மூன்று நாடுகளுக்கு இடையே ஒரு பெரும் சர்வதேச மோதலாகவே வெடித்துள்ளது. 'கேம்ப் செஞ்சுரி' தளத்தை அமைக்கும்போது அமெரிக்காவுக்கும் டென்மார்க்குக்கும் இடையே போடப்பட்ட 1951-ம் ஆண்டு பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தில், "பயன்பாடு முடிந்ததும் தளத்தை அப்படியே விட்டுவிடலாம்" என்ற ஒரு மேலோட்டமான வாசகம் இருந்தது. ஆனால், அந்தப் பனி என்றென்றும் உறைந்தே இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் எழுதப்பட்ட அந்த ஒரு வரி, இன்று கோடிக்கணக்கான லிட்டர் கதிரியக்கக் கழிவுகளுக்கு யார் பொறுப்பேற்பது என்ற சட்டப் போராட்டத்திற்கு வித்திட்டுள்ளது.
2016-ல் ஜியோபிசிகல் ரிசர்ச் லெட்டர்ஸ் (Geophysical Research Letters) இதழில் வெளியான அந்த அதிர்ச்சியூட்டும் ஆய்வு முடிவுகளுக்குப் பிறகு, கிரீன்லாந்து அரசு தனது நிலைப்பாட்டைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. "எங்கள் நிலத்தில் நீங்கள் புதைத்துச் சென்ற விஷத்தை நீங்களே வந்து அப்புறப்படுத்த வேண்டும்" என்பதுதான் அவர்களின் நேரடி வாதம். ஆனால், அமெரிக்காவோ அந்த அணு உலையை ஏற்கனவே அகற்றிவிட்டதாகவும், எஞ்சியிருக்கும் கழிவுகள் ஆபத்தற்றவை என்றும் மழுப்பி வருகிறது. இதனால் கோபமடைந்த கிரீன்லாந்து, 2017-ல் இந்தப் பிரச்சினையை ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கவனத்திற்குக் கொண்டு சென்றதுடன், பனியின் உருகுதலைக் கண்காணிக்க 'கேம்ப் செஞ்சுரி காலநிலை கண்காணிப்புத் திட்டத்தை' (Camp Century Climate Monitoring Programme) அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கியது.
சட்டப்பூர்வமாகப் பார்த்தால், சர்வதேசச் சட்டங்களின்படி ஒரு நாடு மற்றொரு நாட்டின் நிலத்தில் நச்சுக்கழிவுகளை விட்டுச் சென்றால், அதைச் சுத்தப்படுத்த வேண்டிய கடமை அந்தக் கழிவை உருவாக்கிய நாட்டையே சேரும். இதற்காக டென்மார்க் அரசு ஒரு புதிய சட்ட நிபுணர் குழுவை அமைத்து, 1951-ம் ஆண்டு ஒப்பந்தத்தைச் சர்வதேச விதிகளுக்கு ஏற்ப மறுஆய்வு செய்து வருகிறது. குறிப்பாக, புற்றுநோயை உண்டாக்கும் PCB ரசாயனங்கள் மற்றும் எஞ்சியிருக்கும் கதிரியக்கத் துகள்கள் அட்லாண்டிக் கடல் நீரில் கலந்தால், அது உலகளாவிய மீன்பிடித் தொழிலைப் பாதிக்கும் என்பதால், இது ஒரு தனிப்பட்ட நாட்டுப் பிரச்சினை அல்ல, இது ஒரு உலகளாவிய சுற்றுச்சூழல் அச்சுறுத்தல் என்று வாதிடப்படுகிறது.
60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அணுசக்தியின் மோகத்தில் அமெரிக்க ராணுவம் செய்த அந்த ஒரு சிறிய தவறான கணிப்பு, இன்று பெரும் பொருட்செலவிலும் ராஜதந்திரச் சிக்கலிலும் வந்து நிற்கிறது. ஒருபுறம் பழைய கழிவுகளை அகற்றப் பில்லியன் கணக்கான டாலர்கள் தேவைப்படும் நிலையில், அதை சற்றும் பொருட்படுத்தாமல் அமெரிக்கா இன்னொரு 'புராஜெக்ட்டில்" களம் இறங்கி இருக்கிறது இது உலகின் பல நாடுகளையும் யோசிக்க வைத்து இருக்கிறது. இந்த திட்டம் ஏதில் கொண்டு போய் முடியுமோ என்பதான் அவர்களின் கேள்வியாக இருக்கிறது இந்த புதிய திட்டத்தை பற்றி அடுத்த பதிவில் காண்போம்
மனிதன் இயற்கையின் விதியைத் தன் தேவைக்காக மாற்ற முயலும்போது, இயற்கை அதற்குப் பதில் சொல்லும் விதம் எப்போதும் பயங்கரமானதாகவே இருக்கும் என்பதற்கு இந்தக் 'கேம்ப் செஞ்சுரி' ஒரு கசப்பான வரலாறு.
Note : கீரீன்லாந்த் அமெரிக்காவுடன் இணைந்தால் அந்த நாட்டு மக்களுக்கு பாதுகாப்பு அவர்கள் அமெரிக்காவீர்குள் வந்து சுதந்திரமாக இருக்க முடியும் . அதுமட்டுமல்லா அமெரிக்கா ஐ.நாவை யை உடைத்து விடும் நிலையில் இருக்கிறது ஐநாவின் கட்டளைகள் இப்போதே காற்றி பறக்க ஆடம்பித்துவிட்டன
அன்புடன்
மதுரைத்தமிழன்
#NASA #Greenland #ColdWarHistory #ProjectIceworm #ClimateChange #NuclearSecret #ArcticDiscovery #EnvironmentalCrisis #கேம்ப்செஞ்சுரி #நாசா #அணுசக்திமர்மம் #கிரீன்லாந்து #பனிப்போர் #மதுரைத்தமிழன் ##சுற்றுச்சூழல்பாதுகாப்பு, #அறிவியல்மர்மங்கள் #WorlsNumberOne #tamilBlog
Posts
0 comments:
Post a Comment
நான் அறிவு ஜீவி அல்ல ஒரு சாதாரணமான் மனிதன் தான்.இங்கு நான் பதியும் பதிவுகளில் உள்ள கருத்துகள் "மிகவும் சரி"யென்று சொல்லமாட்டேன் அது அன்றைய மனநிலையில் என் மனதில் எழும் கருத்துகளே...அதனால் உங்களது மனசுலபட்ட மாற்று கருத்துகளை தாராளமாக பகிரலாம். ஆனால் தேவையற்ற, வரம்புமீரிய, அநாகரிகமான வார்த்தைகளாலும் பதிவிற்கு சம்பந்தமில்லாமல் கருத்துக்கள் சொல்லப்பட்டால் எந்த வித பதில் விளக்கமின்றி அந்த கருத்து டெலீட் செய்யப்படும்.