உங்களின் பொழுது போக்கிற்கு உத்தரவாதம் தரும் ஒரு வலைத்தளம் அவர்கள்...உண்மைகள்.

Tuesday, January 31, 2012

இந்து மதத்தவரே உங்களுக்கு 'அந்த உணர்வு" உண்டா?



இந்து மதத்தவரே உங்களுக்கு 'அந்த உணர்வு" உண்டா?

நான் நாத்திகன் அல்ல எனக்கு கடவுள் என்ற சக்தி மேல் நம்பிக்கை உண்டு ஆனால் மத வழிபாடுகளில் அவ்வளவாக நம்பிக்கை இருந்ததில்லை. ஆனால் அதில் நம்பிக்கை உள்ளவர்களை கேலி செய்வதில்லை. எனக்கு எல்லா மத நண்பர்களும் உண்டு. முஸ்லிம்களோடு சேர்ந்து மசூதிக்கு போவதும் உண்டு ,இந்துக்களோடு சேர்ந்து கோயிலுக்கு போவதும்முண்டு, கிறிஸ்துவர்களோடு சேர்ந்து சர்ச்சுக்கும் போவதும் உண்டு. ஆனால் நான் எப்போது படுக்கைக்கு போவேனோ அப்போதுதான் நான் முழுமனதோடு பிரார்த்தனை செய்வேன் அப்போது கிடைக்கும் திருப்தி & சுகம் வேறு எங்கும் எனக்கு கிடைத்தது இல்லை. இப்படிபட்ட எனக்கு சின்னவயதில் இருந்து ஒரு கேள்வி மனதில் எழுந்து கொண்டே உள்ளது அதற்கான விடையை உங்களுக்கு தெரிந்தால் நீங்கள் கூறலாம்.

எல்லோருக்கும் அவர்கள் மதம் மிக புனிதமானது கடவுள்களும் உயர்ந்தவர் என்ற எண்ணம் எப்போதும் உண்டு. அது போல அவர்கள் மத அடையாளங்களை மற்றவர்கள் கேலி செய்வதும் அதை தவறாக பயன்படுத்துவதையும் அனுமதிப்பது இல்லை. இதை முஸ்லிம்களும் கிறிஸ்தவர்களும் மிக கவனத்துடன் செயல்படுத்துகிறார்கள். ஆனால் இந்துமதவாதிகள் மற்ற மதத்தினர் தம் மதத்தை கேலி செய்வதையும் தவறாக பயன்படுத்துவதையும் எதிர்க்கும் அவர்கள், தங்கள் மதத்தினரே அதை தவறாக பயன்படுத்தும் போதுமட்டும் அதை கண்டும் காணாமல் இருப்பது ஏன் என்றுதான் நான் நினைத்து குழம்புகிறேன்.

சமிபகாலங்களில் நடந்த சிலவற்றை இங்கு ஞாபக படுத்துகிறேன். சில நாடுகளில் இந்து கடவுள்களின் உருவங்களை பெண்களின் உள்ளாடைகளிலும், டாய்லெட் மற்றும் ஷூக்களிலும் பதித்தும் சில நாடுகளில் நடத்தப்பட்ட நாடகங்களில் இந்துகடவுள் போல வேடம் அணிந்து வந்து நடித்தற்காக கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். அது மிகவும் சரியானதே. ஆனால் எனக்கு புரியாதது இதுதான். இந்துக்களே கடவுள்களின் படத்தை மிக தவறாக உபயோகிப்பதாக நான் கருதுகிறேன். உதாரணமாக பட்டாசுகளில் கடவுளின் (லக்ஷ்மி வெடி) படத்தை போட்டு  அதை வெடித்து மகிழ்கின்றனர்.(இது சிறுவயதில் இருந்து இப்போதும் என் மனதை காயப்படுத்தும் ஒரு செயலாக இருக்கிறது) மேலும் பலவித பொருட்களில்(பிராண்டு நேமுடன் கடவுள் படம்கடவுளின் படத்தை பதித்து விற்கின்றனர். ஆனால் அந்த பொருட்களின் பயன் முடிந்ததும் அது அந்த கடவுளின் படத்தோடு குப்பை மேட்டுக்குதான் செல்கின்றன. இப்படி செய்பவர்கள் மேலைநாட்டினரோ அல்லது கிறிஸ்துவர்களோ அல்லது முஸ்லிம்களோ அல்ல. இந்தியநாட்டில் உள்ள வியாபரிகளே! இதற்கு ஏன் நீங்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதில்லை. அது நியாம்தானா ? உங்களுக்கு விடை தெரிந்தால் விளக்கம் தாருங்களேன்.

நான் வாங்கும் பல பொருட்களில் பலவித பொருட்கள் இந்துமத கடவுள்களின் படம் பதித்துதான் வருகின்றன. அதுமாதிரி வருவதை  தடை செய்யவேண்டும் என நினைக்கிறேன்( அந்த பொருட்களை அல்ல) ஊறுகாய் பாட்டிலும் நான் விரும்பி வாங்கும் பலசரக்கு சாமான்கள் லக்ஷ்மி  பிராண்டுகள்தான் அனைத்திலும் சாமி படங்கள் தான். அதை தூக்கி குப்பையில் போடுவதால் மதப்பற்று இல்லாத எனக்கே மனம் வருந்தும் போது உங்களுக்கு 'அந்த உணர்வுகள்' இல்லையா கொஞ்சம் யோசித்து சொல்லுங்களேன். நான் எந்த வித கடவுளின் படங்களையும், புத்தகங்களையும் மத அடையாளம் உள்ள பொருட்களையும் எப்போதும் அதன் பயன் முடிந்து மிக பழமையாகிவிட்டால் குப்பையில் தூக்கி போடுவது கிடையாது. அதற்கு பதிலாக அந்ததந்த வழிபாடு தளங்களுக்கு சென்று அங்கே வைத்து விட்டு வந்துவிடுவேன். அதை அவர்கள் என்ன செய்வார்கள் என்பது பற்றி எனக்கு கவலையில்லை. நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள் என்பதை முடிந்தால் சொல்லுங்கள்.

உங்கள் கருத்துக்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. எந்த மதத்தையும் இழிவுபடுத்தாமல் யாருடைய மனைத்தையும் காயப்படுத்தாமல் உங்களுக்கு என்று கருத்துக்கள் இருக்கும் சமயத்தில் பின்னுட்டம் இடுங்கள். உங்களின் மதக்கருத்துகள் மற்றவர்களை கவர்ந்து இழுக்க வேண்டுமே தவிர அதனால் மற்றவர்கள்  உங்களையும் உங்கள் மதத்தையும் வெறுக்க வைக்கும் செயலில் ஈடுபடக்கூடாது. அது உங்களால் முடிந்தால் பின்னுட்டம் இடுங்கள்.

எண்ணங்கள் நன்றாக இருந்தால் நமது செயல்களும் நன்றாக இருக்கும்.
நன்றி.

என்றும் அன்புடன்
உங்கள் அபிமான சகோதரன் மதுரைத்தமிழன்

யாரும் அறியா "அந்த" ரகசியம்? உங்களுக்காக (Perfect-Relationships )



யாரும் அறியா  "அந்த" ரகசியம்? உங்களுக்காக (Perfect-Relationships )

பென்சில் : ஸாரி
ரப்பர் : ஸாரி எதுக்கு? நீ ஒன்றும் தப்பி ஏதும் பண்ணவில்லையே?
பென்சில் ; இல்லை. நான் எப்பல்லாம் தப்பு பண்ணிகிறேனோ அப்பவெல்லாம் நீ வந்து அழித்து விடுகிறாய். எனது தவறை எல்லாம் மறைய செய்யும் போது நீயும் சிறிதுசிறிதாக கரைய தொடங்குகிறாய். என்னால் நீ காயப்படுவதினால்தான் நான் ஸாரி சொல்லுகிறேன்.
ரப்பர் : அது உண்மைதான். ஆனால் அது பற்றி எனக்கு கவலையில்லை. நான் பிறந்ததே அதற்குதான். நீ எப்போது எல்லாம் தவறு செய்கிறாயோ அப்போது எல்லாம் உனக்கு உதவுவதற்க்காகத்தான் நான் பிறந்தேன். எனக்கு தெரியும் ஒரு நாள் நான் தேந்தே அழிந்து போய்விடுவேன். நீயும் எனக்கு மாற்றாக புதிய ஓன்றை கொண்டு வந்துவிடுவாய்.  எனக்கு என் கடமையை செய்வதில் சந்தோஷமே அதனால் கவலைப்படுவதை நிறுத்தி கொள். நீ கவலைப்படுவதை பார்க்கும் போது எனக்கு மிக கஷ்டமாக இருக்கிறது என்று சொன்னது.


என்னங்க நான் என்ன பென்சில் ரப்பர் கதையையா உங்ககிட்ட சொன்னேனு நினைச்சா அது தப்புங்க. நான் சொன்னது உறவின் கதைங்க. ரப்பர்தாங்க பெற்றோர்கள் பென்சில்கள் எல்லாம் குழந்தைங்க...

பெற்றோர்கள் எப்போதும் குழந்தைகளுக்காகவே வாழ்ந்து ,அவர்கள் செய்யும் தவறுகளை சரி செய்து திருத்தி வாழ்கையை பிரகாசிக்க செய்து பிரகாசம் குறைந்து போய்விடுகிறார்கள். ஆனால் குழந்தைகள் புதிய வாழ்க்கை துணையை கைபிடித்து வாழ்க்கையை தொடருகின்றனர். அதை கண்டு மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள் பெற்றோர்கள், அவர்களுக்கு வேண்டியது எல்லாம் பிள்ளைகள் வாழ்வு நலமுடன் இருப்பதுதான்.

எனக்கு இந்த பென்சில் ரப்பர் உவமை பிடித்து இருந்ததால் இதை உங்களிடம் சொல்ல ஆசையால்தான் இந்த பதிவுங்க/

இந்த கதைக்கும் இந்த பதிவின் தலைப்பானா "யாரும் அறியா  "அந்த" ரகசியத்துக்கு என்ன தொடர்பு என்று கேட்டு கல்லையும் அருவாவையும் தூக்கி வருவது புரிகிறது ஆனா மக்கா நீங்க எல்லாம் ரொம்ப அவசரப்படுறிங்க ஜெயலலிதா அம்மா மாதிரி

அந்த ரகசியத்தை சொல்லாம நான் பதிவை முடிக்க மாட்ட்டேன்.

அந்த யாரும் அறியா ரகசியம் என்னன்னா?  இது என்னுடைய 300 வது பதிவுங்க....அதுதானங்க இது உங்களுக்கு எல்லாம் நான் சொல்வில்லை என்றால் ரகசியமாக இருந்து இருக்கும். எனக்கு ரகசியத்தை ஒளிச்சு வைக்க தெரியாதுங்க அதனாலதான் பதிவு போட்டு ஊருகெல்லாம் சொல்லிடேனுங்க....ஹீ...ஹீ பாத்தீங்களா ஊருக்கு வெளியே இருந்து பதிவு போடுவதில் உள்ள செளரியத்தை? அடிவாங்கம்மா தப்பிச்சுடலாம்.

Sunday, January 29, 2012

குடிப்பவன் பேச்சு இலக்கியமாகி போச்சு



குடிப்பவன் பேச்சு இலக்கியமாகி போச்சு


சும்மா பொழுது போகலைன்னு அப்படியே விகடன் படிக்க போனேன். அதில் ஜெயப்பூர் இலக்கிய விழாவிற்கு சென்ற தமிழக எழுத்தாளர்களை பேட்டி எடுத்து போட்டிருந்தார்கள்.ஜனவரி 20 முதல் 25 வரை நடைபெற்ற இந்த விழாவுக்கு, தமிழகத்தில் இருந்து அழைக்கப்பட்டிருந்த எழுத்தாளர்கள் இரண்டு பேர். ஒருவர், சாரு நிவேதிதா. இன்னொருவர் பாமா


அதில் இந்த நவின காலத்தில் நம்மை தவிர வேறயாருக்கும் இலக்கியம் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது என்றும் நம்மை இலக்கிய உலகத்தின் ஜம்பவான் என்று கருதி கொள்ளும் எழுத்தாளர் இலக்கிய விழாவுக்கு சென்று வந்ததை பற்றி பேட்டி கொடுத்து இருந்தார்.

அந்த பேட்டியில் நவின இலக்கிய தந்தை சொன்னது இதுதான் (நன்றி : விகடன்)

''ஜெய்ப்பூரின் டிஜி அரண்மனையில் நடந்த விழாவை இலக்கியக் கும்பமேளா என்றுதான் மீடியாக்கள் வர்ணித்தன. தினமும் நான்கு இடங்களில் இலக்கியக் கூட்டம் நடக்கும். காலையில் மூன்று அமர்வுகள். மதியம் மூன்று அமர்வுகள். ஆக, ஒரு நாளைக்கு 24 அமர்வுகள். பார்வையாளர்களுக்கு அனுமதி இலவசம் என்றாலும், பிரதிநிதிகளாக கலந்து கொள்ளவேண்டும் என்றால் ஒரு நாளைக்கு ரூ.2,500 கட்டணம் செலுத்த வேண்டும். பார்வையாளர்களாக வருகிறவர்கள் இலக்கியக் கூட்டங்கள் அனைத்தையும் கேட்கலாம். ஒரு நாளைக்கு 25 ஆயிரம் பேர் பார்வையாளர்களாக வந்திருந்தார்கள். தினமும் இரவு எழுத்தாளர்களுக்கு அளிக்கப்படும் விருந்தில், பிரதிநிதிகள் கலந்து கொள்ளலாம். வெளிநாட்டு மதுபானங்கள் ஆறாக ஓடியது. வோடோஃபோன், கிங்ஃபிஷர் என்று ஸ்பான்ஸர்கள் விழாவைக் கொண்டாடினார்கள். குறிப்பாக, பென்குயின் நிறுவனம் ஏற்பாடு செய்திருந்த விருந்தை மறக்கவே முடியாது. சுமார் மூவாயிரம் பேர் விடிய விடிய குடித்துக் கொண்டே இருந்தார்கள். அன்லிமிடெட் அமர்க்களம்தான் போங்கள். எனக்குப் பிடித்த முக்கியமான எழுத்தாளர்கள் பலர் வந்திருந்தனர். முக்கியமாக வில்லியம் டால்ரிம்பள் வந்திருந்தார். அவர் ஒரு பயணக் கட்டுரை ஆசிரியர். என்.எஸ்.மாதவன், கவிஞர் சேரன், கன்னட எழுத்தாளர் சிவப்பிரகாசம், தெஹெல்கா சோம சௌத்ரி, அமெரிக்க எழுத்தாளர் நீலம், பாலஸ்தீன எழுத்தாளர் ராஜா என்று பலரை சந்தித்துப் பேசும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

ஒரு இலக்கிய வாதி ஒரு இலக்கிய விழாவிற்கு போய்வந்து பேட்டி கொடுத்த மாதிரியா இருக்கு? எனக்கென்னவோ ஒரு குடிகாரன் பாருக்கு  போய்விட்டு வந்து பாரை பற்றியும் அங்கே வந்தவர்களை பற்றியும் பேசியது போல இருக்கிறது.  ஒரு பெரிய எழுத்தாளன் ஒரு இலக்கிய விழாவிற்கு சென்றால் அங்கு வந்த மற்ற நாட்டு இலக்கியவாதிகள் சொன்ன நல்ல கருத்துகளை வாதங்களை   மக்களுக்கு ஒரு பிரபல பத்திரிக்கையில் பேட்டி கொடுக்ககும் போது சொல்லுவதுதான்  நல்லது . அதைவிட்டு விட்டு  அங்க என்ன ட்ரிங்க்ஸ் குடித்தோம் என்றா பேட்டி தருவார்கள். என்ன நான் சொல்றதில் ஏதும் தப்பு உண்டாங்க?

தற்பெருமை சிங்கம் கூறிய இன்னொரு செய்தியையும் இங்கே பார்ப்போம்
நான் கலந்துகொண்ட செஷன் இரண்டாம் நாள் காலை 10 மணிக்கு. அதே நேரத்தில் சேத்தன் பகத் செஷன் இன்னோர் அரங்கில் நடைபெற்றது. தொடங்குவதற்கு முன் சேத்தனிடம் 'உங்கள் பேச்சைக் கேட்க முடியவில்லையே என்று வருத்தமாக இருக்கிறதுஎன்றேன். அவர், 'எனக்கு வருத்தமில்லை. கூட்டம் உங்கள் அரங்குக்கு வந்துவிடுமோ என்று பயமாக இருக்கிறதுஎன்றார். அவ்வளவு பிரபலமான எழுத்தாளர் அப்படிச் சொன்னது எனக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது.
சேத்தன் பகத் செஷன் கிண்டல் அடித்ததை நினைத்து பெருமை கொள்பவர் இவராகத்தான் இருக்க முடியும்.

விகடனார் ரொம்ப மோசமுங்க அவர் சொன்ன மற்றொன்றை எடிட் செய்து விட்டார்கள் போலிருக்கிறது. அப்படி அவர்கள் எடிட் செய்த மேட்டர் எனக்கு கிடைச்சுருச்சுங்க அது என்னன்னா...

ஜெயப்பூர் இலக்கிய விழாவே இவரது தமிழ் இலக்கியத்தை வியந்து அதற்காக பாராட்டி நடத்தியதுதான் என்று சொன்னதுதானங்க.. ஹீஹீ.....

இதே நேரத்தில் அங்கு சென்று வந்த பாமா என்ற எழுத்தாளர் கொடுத்த பேட்டியை பாருங்க

எழுத்தாளர் பாமாவிடம் பேசியபோது, ''மீறல்களும் மாற்றங்களும் என்ற தலைப்பில் நான் கட்டுரை வாசித்தேன். என்னுடைய 'அண்ணாச்சிசிறுகதையின் இறுதிப் பகுதியை ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் வாசித்தேன். தமிழில் வாசிக்கப்பட்டபோது பார்வையாளர்கள் அதை வெகுவாக ரசித்தார்கள். என்னைப் பொறுத்தவரை ஜெய்ப்பூர் இலக்கிய விழாவை ஓர் இலக்கியப் பயன்பாடுகொண்ட நிகழ்வாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. பாலிவுட் இயக்குநர்கள், பாப் மியூசிக் கலைஞர்கள், பிரபலங்களின் ஆர்ப்பாட்டம்தான் அங்கு அதிகம் இருந்தது. விழாவின் முதல் நாள் தொடங்கி இறுதி நாள் வரை சல்மான் ரஷ்டியை சம்பந்தப்படுத்தி போலீஸ் கெடுபிடியும் அதிகம் இருந்தது. இத்தனை கோடிகளைக் கொட்டி, சாப்பாடும் கூப்பாடுமாக இருந்ததே தவிர இலக்கிய மேம்பாடு இதில் தெரியவில்லை'' என்றார்.

பாருங்க எவ்வளவு அழகாக ஒரு கூட்டத்திற்கு போய்வந்ததை வெகு நாகரிகமாக நறுக்கென்று சொல்லியுள்ளார்.

ஏதோ மனசுல பட்டதை இங்கே கொட்டி இருக்கேன்.   அப்ப வாரேங்க நிறைய படிக்க வேண்டி  இருக்கு பாடம் அல்ல இலக்கியமும் அல்ல நம்மை மாதிரி சக பதிவாளர்கள் கிறுக்கியதை.

Download templates

www.gnanalaya-tamil.com

Gadgets By Spice Up Your Blog